រាជធានីភ្នំពេញ៖ អង្គការ Unicef បានចំណាយលុយឲ្យក្រុមសិល្បៈ Epic Arts Cambodia ថតកាយវិការសំដែង របស់សិល្បៈជនពិការ នៅក្នុងបទចម្រៀងអាមេរិកកាំង ដែលមានចំណងជើងថា Up Town Funk ឬ ហៅថាបទទីក្រុងទានសម័យ ។
លោកអ៊ូ ប៊ុនថេងដែលជាប្រធានផ្នែកប្រតិបត្តិរបស់អង្គការនេះកន្លងមកអង្គការ របស់លោកបានយកបទរបស់អាមេរិកកាំងគឺបទដែលមានចំណងជើងថា Happy(សប្បាយ)មកដាក់ឲ្យក្រុមសិល្បៈរបស់លោកសំដែងត្រាប់តាមអ្នក សំដែងរបស់គេហើយដាក់បញ្ជូលទៅក្នុង Youtube ។បទនេះជាសំនៀងរបស់លោក Bruno Mars គ្រាន់តែរយៈពេល ៦ ខែប៉ុណ្ណោះមានគេគាំទ្រជាង១០ម៉ឺននាក់ ។ ចំពោះបទដើមរបស់គេមានអ្នកគាំទ្រចំនួនជាង២១១លាននាក់ ។
បន្ទាប់ពីបានទទួលការគាំទ្រខ្លាំងនូវបទទី ១ នេះអង្គការ Unicef បានសម្រចផ្ដល់ការឧបត្ថម្ភដល់អង្គការលោកឲ្យយកបទមួយទៀតរបស់ អាមេរិកកាំងដែរគឺបទទីក្រុងទាន់សម័យ(Up Town Funk)ដើម្បីឲ្យអ្នកសិល្បៈរបស់លោកធ្វើកាយវិការត្រាប់តាម ។ បទ Up Town Funk នេះច្រៀងដោយលោក Pharrel William ។
ក្រុម Epic Arts របស់លោកបានចំណាយពេលហាត់ត្រាប់តាមនេះជិតមួយសប្ដាហ៍ហើយពេលនេះ ការថតបានចាប់ផ្ដើមហើយបទនេះមានរយៈពេល៤នាទី៣០វិនាទី ។អង្គការនេះត្រូវបានអង្គការUnicef ផ្ដល់ការឧបត្ថម្ភក្នុងការផលិតចម្រៀងដោយយកចម្រៀងរបស់អាមេរិកមកឲ្យ សិល្បៈករ-ការិនីរបស់ខ្លួនធ្វើត្រាប់តាមហើយចម្រៀងនេះបន្ទាប់ពី ធ្វើហើយត្រូវដាក់បញ្ចូលទៅក្នុង Youtube ដោយមិនមានលក់ដូរឡើយ ។
លោកអ៊ូ ប៊ុនថេង មានជំនឿចិត្តថាបទថ្មីនេះនឹងមានអ្នកគាំទ្រកាន់តែច្រើន ។ Unicef គាំទ្រដោយសារតែអ្នកពិការមានឱកាសបង្ហាញពីសមត្ថភាពសំដែងរបស់ពួកគេ ។
ក្នុងសន្និសីទកាសែតនាព្រឹកថ្ងៃទី១៣កុម្ភៈអ្នកស្រីអុន សុខនីដែលជាតំណាងអង្គការ Epic Arts នៅកម្ពុជាបញ្ជាក់ថាអង្គការរបស់អ្នកស្រីអនុវត្តន៍នូវកម្មវិធីចំនួន ៣ គឺការអប់រំបញ្ចូលគ្នាដោយផ្ដល់នូវសេកម្មអប់រំដល់សិស្សពិ្ការ និង មិនពិការនៅខេត្តកំពត ។
សម្រាប់អ្នកពិការដែលទទួលយកមក បណ្ដុះបណ្ដាលនេះមិនមែនយកតែអ្នកពិការរាងកាយប៉ុណ្ណោះទេទោះបីខ្សោយ បញ្ញា ពិការសម្លេង ត្រចៀក ឬ ភ្នែកក៏ទទួលយកមកបណ្ដុះបណ្ដាលដែរ ។ កម្មវិធីទី២ គឺរកប្រាក់ចំណូលសង្គមដោយបើកហាងកាហ្វេ កន្លែងលក់វត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ បង្កើតក្រុមសំដែងសិល្បៈដែលពួក គេសំដែងជាមួយគ្នារវាងអ្នកពិការគ្រប់ប្រភេទ ជាមួយនឹងអ្នកមិនពិការ ។ដែលការសំដែងនេះគឺដើម្បីរកចំណូល ។
កម្មវិធីទី ៣ គឺសិល្បៈសហគមន៍ គឺពួកគេចេញសំដែងតាមសហគមន៍នានានូវសិល្បៈបែបអប់រំ និង ធ្វើសកម្មភាពសិល្បៈជាមួយក្មេងៗតាមសាលារៀន ។
ពេលដែលសួរថាតើវាអាចប៉ះពាល់ដល់កម្មសិទ្ធិបញ្ញា ឬ អត់នោះអ្នកស្រីអុន សុខនីបញ្ជាក់ថានេះជាបទដែលគេបើកទូលាយឲ្យនរណាៗក៏អាចយកមក ធ្វើបែបនេះបានដែរ ។
អ្នកសំដែងដែលជាអ្នកពិការទាំងនោះសុទ្ធតែបានហាត់រៀនផ្នែកសិល្បៈ យ៉ាងត្រឹមត្រូវទោះបីពួកគេខ្លះ គ ឬថ្លង់ក៏ដោយ ។ពួកគេមានទេពកោសល្យក្នុងការសំដែងទោះជាពិការជើងអង្គុយលើរទេះ ដើម្បីសំដែងក៏ដោយ ៕

